سه راه برای سفت کردن مهره

روش اول شامل پیچاندن دو مهره یکسان بر روی یک پیچ و اعمال گشتاور سفت کننده بین دو مهره برای اطمینان از اتصال پیچ قابل اعتماد است.

روش دوم از مهره قفلی اختصاصی استفاده می کند که نیاز به استفاده از واشر قفلی دارد. این مهره قفلی یک مهره شش ضلعی نیست، بلکه یک مهره گرد با 3، 4، 6 یا 8 بریدگی در محیط آن است (بسته به اندازه مهره و سری محصولات سازنده). این بریدگی ها به عنوان نقاط کاربردی برای ابزار سفت کننده و نقاط ورود برای واشر قفل هستند.

روش سوم شامل سوراخ کردن-سوراخ (معمولاً دو سوراخ با فواصل 90 درجه در سطح خارجی) از سطح خارجی مهره تا سطح رزوه شده داخلی است. از این برای پیچاندن یک پیچ کوچک-قطر فروکش شده استفاده می‌شود، و برای جلوگیری از شل شدن مهره قفل، نیرویی از مرکز به رزوه‌ها اعمال می‌شود. مهره‌های با کیفیت‌تر-که در بازار فروخته می‌شوند اغلب دارای یک قطعه مسی کوچک در سطح داخلی هستند که با رزوه مهره قفلی مطابقت دارد و از تماس مستقیم پیچ سفت‌کننده و آسیب رساندن مستقیم به رزوه‌های قفل شده جلوگیری می‌کند. این نوع مهره قفلی به تدریج در کاربردهایی که شامل قفل کردن انتهای شفت قطعات دوار مانند جلوگیری از شل شدن یاتاقان ها در انتهای نصب بال اسکروها است، استفاده می شود.